E-KRAMA.COM - нашая старонка ў Нью-Ёрку

Электронная крама <> Бюлетэнь "Весткі й Паведамленьні" <> Альманах "Беларус" <> Архіў газэты "Беларус"
Галоўная Навіны Абвесткі Крама "Весткі й Паведамленьні" "Рубікон" Альманах "Беларус" Архіў газэты "Беларус" Кантакты
undefined


№ 10 (656) за кастрычнік 2020 г.


       

Трыбунал
 

      17-га верасьня рэжым сабраў у Менску форум жанчын з бюджэтных ар­ганізацыяў, каб прадэманстраваць пад­трымку існуючай уладзе і асобе Лука­шэнкі. На форуме выступіў Лукашэнка.

      Я паглядзеў на ягоныя паводзіны і праслухаў, што і як ён гаворыць. Мушу сказаць, што гэта ўжо ня сьмешна. Ча­лавек нездаровы і жыве ў стане вайны, якая, як яму здаецца, вось-вось пачнец­ца. Тут ня гульні і не прапаганда прыду­манай нерэальнасьці, якую беларусы бачаць па расейскім тэлебачаньні. Тут усё небясьпечнае, бо маніякальнае, і ня­се пагрозу ўсёй нацыі.

      Для чалавека, які церпіць на псыхіч­ныя адхіленьні, рэальнасьцю зьяўляецца яго ўнутраны сьвет, яго ўнутранныя ўяў­леньні, трывогі і страхі. Згодна гэтых уяў­леньняў ён дзейнічае і прымае ра­шэньне.

      Калі Лукашэнка распавядае, як ён ляцеў на верталёце над масамі дэман­странтаў, і як амэрыканцы, “сволачы”, з космасу заўважылі ягоны верталёт і тут жа перадалі ў “цэнтар дыверсіі” пад Вар­шаву, а адтуль паступіла каманда ў Менск да дэманстрантаў, і “они разбе­жались, как крысы”, то тут відаць ты­по­вае праяўленьне псыхічнай нездаро­вась­ці. Ён верыць у тое, што кажа. Гэта ёсьць ягоная рэальнасьць. Такая ж, як рэаль­насьць пацыента, у якога крадуць з пры­ёмніка радыёхвалі, цяпло з батарэі ці ска­нуюць праз электрычную лямпач­ку.

      Над усім гэтым людзі сьмяюцца. Гу­марыстам весела. Такое назіраецца ўжо 26 гадоў. Выдадзеныя зборнікі ягонай не­адэкватнасьці і бескультур’я, выказвань­няў з нерэальнага сьвету.

      Але пад уплывам зацыкленых уяў­леньняў ён забіў сваіх часовых паплеч­ні­каў, адправіў на той сьвет супернікаў і апанентаў, расстраляў нявінных лю­дзей, каб схаваць тэракт у мэтро, тыся­чы беларусаў кінутыя ў турмы з-за яго­най помсты і за непадпарадкаваньне яго­ным уяўленьням і крымінальным па­трэбам, забітыя мірныя дэманстран­ты, па­калечаныя і сталі інвалідамі сотні лю­дзей.

      Усё гэта ўнутраныя дзяржаўныя крымінальныя злачынствы, распаўсю­джаныя ў грамадзтве таталітарным са­маўладзьдзем.

      Цяпер паталёгія пашырылася, вый­шла за межы, набыла небясьпечныя ры­сы для ўсіх, у тым ліку для яго самога і для ягонага асяродзьдзя. Узурпатар па­чаў вайну з народам, і ў намерах – з су­седзямі, з усім сьветам. Паўтараю, ён рэ­альна верыць, што ўжо йдзе вайна, і што суседзі з НАТО рыхтуюцца напасьці на Беларусь, разарваць яе на кавалкі, ада­браць ад яго краіну, якую ён прыва­тыза­ваў. Ён жыве ў гэтай сваёй уяўнай рэ­альнасьці і пастаянна гістэрычна пра тое гаворыць.

      Вось цытаты з выступу 17 верась­ня.

      Аб галасаваньні на выбарах:

      – “Я вам клянуся, ніякой хлусьні на выбарах не было.”

      Пра вячэрнюю дэманстрацыю вы­баршчыкаў 9-га жніўня і забойства амо­наўцамі людзей:

      – “Амонаўцы ўратавалі краіну і са­рвалі бліцкрыг”.

      – “Калі ім (гэта зн. людзям на дэ­манстрацыі і “закулісе”) не ўдалося за­хапіць уладу сходу, зьмяць сталіцу, пад­няць усю краіну, тады была прыдумана мэтадычка...”

      Пра пагрозы ад суседніх дзяржаваў НАТО (тут цытую ў арыгінале):

      – “Мы не знаем, что они выбросят дальше. Мы понимаем, что в их арсена­ле осталось совсем немного приемов, преж­де чем развязать горячую войну. Поэ­то­му мы вынуждены отвести войска с улиц, как я уже говорил, пол-армии по­ставить под ружье и закрыть госу­дар­ственную границу с Запада, прежде все­го с Литвой и Польшей.”

      – “Хочу обратиться к народам Лит­вы, Польши и Украины: остановите сво­их безумных политиков, не дайте развя­заться войне!”

      Апошні выкрык (хто ня ведае ў чым справа) можа агаломшыць любога. Не­бясьпека якраз у тым, што гэтыя ягоныя ўяўленьні рэалізоўваюцца, бо пацыент ва­лодае неабмежаванай уладай над людзь­­мі­. Улада робіць яго сацыяльна не­бясь­печ­ным для ўсёй нацыі, для Бела­русі ў цэ­лым.

      Нядаўна ён раззлаваўся на Летуву і самадурна прыстрашыў, што адмовіцца ад транзіту з Балтыкі празь Летуву і пе­ранакіруе гандлёвыя плыні праз Расею, пазбавіўшы такім чынам суседзяў іхняга прыбытку ад транзіту. Але яшчэ боль­шыя страты будуць для Беларусі. Пла­ціць за транзіт праз Расею даражэй, ня кажучы пра іншыя вялікія выдаткі.

      Для Расеі, вядома, гэта падарунак і выгада. Толькі Расея, хутчэй за ўсё, Лу­кашэнку на тое і намовіла, ведаючы пра ягоны “бзік” падрыхтоўкі да вайны. Вось ён і рыхтуецца, каб, у выпадку вайны з НАТО і нападу на Беларусь зь Летувы, ня страціць стратэгічна важны транзіт.

      А ўвогуле, тут мы назіраем тыповую расейскую тактыку падрыхтоўкі агрэсіі. Успомнім, напрыклад, падрыхтоўку на­паду на Фінляндыю ў 1939 годзе. Савец­кія газэты і радыё трубілі аб тым, што Фінляндыя рыхтуецца напасьці на СССР, што фіны робяць правакацыі су­праць “краіны саветаў”, дывэрсіі, прапа­ганду, шпіёнскую выведку і г. д. Неўза­баве са­веты напалі на Фінляндыю.

      Расейскія палітолягі, ацэньваючы на­шую мірную рэвалюцыю, сказа­лі: “Усё. Беларусы ўратавалі Эўропу. Пуцін у Бе­ларусь ужо не палезе, і вайны ня будзе.”

      Вельмі скарапальныя высновы, ад­нак. Адпачне, ачомаецца і палезе. Пры­рода такая. Акрамя таго, ёсьць Лукашэн­ка – яму з Масквы скажуць, дык ён і страляць пачне. І будзе адстрэльвацца нават тады, як ён сказаў, калі застанецца “зусім адзін”. Пры ўсёй ягонай трусьлі­васьці, Лукашэнка ўжо ня першы раз за­яўляе, што гатовы на сьмерць “за краіну” і за ўсё, што “стварыў”. Ён у тое ве­рыць. Ён гатовы заплакаць ад крыўды, што мо­жа страціць пасаду і ад страху, што пры­дзецца адказваць за забойствы людзей.

      У гіблае вар’яцкае балота трапілі бе­ларусы, дзе ўжо амаль кожны разумее, што трэба як найхутчэй вылезьці з гэтай багны, пакуль ні патопяць усіх з галавой. Пацыент ужо заявіў пра “закрыцьцё ме­жаў”, зьбіраецца ліквідаваць партыі, по­тым зьнішчыць друк, лічбава-электрон­ную эканоміку, схапіць усіх падазроных і нязгодных і г. д. Ён знаходзіцца ў стане ўзбуджэньня і страху, самыя неадэкват­ныя намеры можа пачаць рэалізоўваць.

      Тут паўтараю ўжо сказанае.

      Першым чынам мусіць быць ліквіда­ваная ўлада Лукашэнкі і прысутнасьць яго ва ўладзе. Гэта ёсьць патрабаваньне рэвалюцыі. Без адхіленьня Лукашэнкі ад улады ніякія дзеяньні немагчымыя і ня маюць сэнсу. Тым больш, што ні пры якіх абставінах Лукашэнка уладу не ад­дасьць, бо ён замазаны ў злачынствах і ў крыві. Страта ўлады для яго – гэта турма і пакараньне. (Наіўным асобам трэба забыцца пра словы трансфэр улады, дыя­лёг, перамовы і т. п. Магчымы толькі арышт злачынцы).

      Дэмакратычныя мэтады зьмены ўла­ды ў Беларусі задзейнічаць немагчыма, бо яны тут не прыдатныя і да таго ж іх у кра­іне не існуе. Усе спробы будуць за­душа­ныя, а людзі рэпрэсаваныя і нават зьніш­чаныя. У такім разе застаецца рэ­валю­цыя і рэвалюцыйныя прынцыпы. А гэта зна­чыць, што любыя мэтады рэва­люцыі бу­дуць лічыцца выкананымі ў сфэ­ры кан­стытуцыйнага права, калі іс­нуе жыцьцё­вая небясьпека для ўсіх лю­дзей, для на­рода, нацыі і дзяржавы, і калі лікві­дава­ныя законныя магчымасьці зьмены ўлады, калі пануе беззаконьне і валюн­тарызм.

      Рэальна ў гэтых умовах існуюць дзьве магчымасьці пазбаўленьня ад не­бясьпечнага ўзурпатара. Арышт і фізыч­ная ліквідацыя па прыгавору суда. (Змо­ва і закалат унутры хунты, практычна, выключаюцца.)

      Паўтаруся, што ва ўмовах надзвы­чайнай небясьпекі для нацыі і для краіны і ва ўмовах праўнай безвыходнасьці для пераменаў, фізычная ліквідацыя ўзурпа­тара з прымяненьем і выкарыстаньнем рэвалюцыйнага права ёсьць апраўданым канстытуцыйным дзеяньнем. Гэта вы­ключны мэтад. Ён існуе ў арсенале рэ­ва­люцыі і народнага права.

      Для рэалізацыі канстытуцыйнага народнага права рэвалюцыі мусіць быць створаны Народны Трыбунал. Хутчэй за ўсё, беларусы яго створаць за мяжой. (Тут іх мільёны.) Трыбунал мусіць раз­глядзець ступень віны Лукашэнкі і вы­несе карны вэрдыкт. Выкананьне вэр­дыкту – гэта будзе асобнае дзеяньне.

      Дыягназ мазаічнай псыхапатыі не вызваляе пацыента ад суду. Такія людзі лічацца ўсьвядомленымі, яны разумеюць сэнс сваіх учынкаў, нават пры псыхіч­ным адхіленьні.

      Пытаньні, якія тут пастаўлены, аб­меркаваныя ў Беларускім Нацыяналь­ным Сакратарыяце. Патрэбна праца па факталёгіі і сыстэматызацыі злачынс­т­ваў узурпатара. Часткова яно ўжо зроб­лена энтузіястамі ў Беларусі. У любым выпадку Народны Трыбунал (і таксама – Народны абвінаваўца) мусяць быць ство­раныя, і падставы для гэтага ёсьць.

21 верасень 2020 г.                   

Зянон ПАЗЬНЯК