E-KRAMA.COM - нашая старонка ў Нью-Ёрку

Электронная крама <> Бюлетэнь "Весткі й Паведамленьні" <> Альманах "Беларус" <> Архіў газэты "Беларус"
Галоўная Навіны Абвесткі Крама "Весткі й Паведамленьні" "Рубікон" Альманах "Беларус" Архіў газэты "Беларус" Кантакты
undefined


 № 8 (642) за жнівень 2019 г. 


     

Агляд культу левакоў і іхняй рэлігіі 

   

      Сярод маладога пакаленьня існуе даволі распаўсюджа­нае, але памылковае, перакананьне, што падзел гра­мадзтва паводле палітычных поглядаў на правых і ле­вых несапраўдны, што гэта нейкая выдумка. Гэта не зусім так. Гэтае меркаваньне праўдзівае, толькі калі мы гаворым пра палітыку (ці геапалітыку) і кляс эліты, ці як іх яшчэ назы­ваюць глябалістаў. Яны сапраўды ня маюць ні левай, ні пра­вай палітычнай арыентацыі. Іх не хвалююць ні дэмакраты, ні рэспубліканцы, ні ляяльнасьць да выбранай імі сёньня палі­тычнай партыі. Яны застаюцца вернымі толькі свайму пляну і выкарыстоўваюць абодвыя бакі для ягонага дасягненьня. А звычайныя людзі па сваіх поглядах дзеляцца на некалькі асноўных ідэалёгіяў.
      На левым баку гэтага спэктару знаходзяцца калектывіс­ты і сацыялісты, якія вераць, што грамада (ці група) нашмат важнейшыя, чым асоба, і што дзеяньні асобы трэба пільна адсочваць і накіроўваць, каб прадухіліць іх негатыўны эфэкт на грамаду.
      На правым баку мы знаходзім індывідуалістаў, незалеж­нікаў і сапраўдных кансэрватараў. Гэта людзі, якія вераць, што грамада павінна быць абмежаваная ў сваім дыктаце асоб­ным людзям, і што ўдзел у групах павінен быць дабраахвот­ным. Там дзе левакі хочуць цэнтралізацыі, там людзі правых поглядаў дамагаюцца дэцэнтралізацыі.
      Такі падзел поглядаў лёгкі і зразумелы. Але гэтыя па­няцьці становяцца заблытанымі і незразумелымі, калі ўмеш­ваюцца аплочаныя глябалістамі разумнікі і іхныя мэдыі і па­чынаюць муціць воду. Напрыклад, няправільна тлумачаць ці падмяняюць кансэрватыўныя прынцыпы, асабліва ў Эўропе, дзе слова “кансэрватыўны” мае сёньня нэгатыўны сэнс і рэдка выкарыстоўваецца. Альбо калі асобы, што ня маюць ляяль­насьці да кансэрватыўных каштоўнасьцяў, пачынаюць рэпрэ­зэнтаваць іх, уводзячы грамадзтва ў зман.
      Непазьбежна гэтыя платныя агенты глябалістаў схіля­юць кансэрватараў падтрымоўваць левыя ідэі, такія як умя­шаньне дзяржавы ў жыцьцё сваіх грамадзянаў, іншых краінаў і нават свабоднага рынку. Ідэі кансэрватызму і цэнтралізацыі ўзаема­выключаючыя – калі кансэрватар падтрымлівае дзяржаўны кантроль, то ён ужо не кансэрватар. На левым баку палітыч­нага спэктару платныя агенты глябалістаў накіроўваюць лева­коў да краху, але зусім іншым чынам. Калі глябаліс­ты схі­ляюць кансэрватараў наблізіцца да сацыялістаў, то сацыяліс­таў яны заахвочваюць быць яшчэ больш радыкальнымі ў сваіх калектывісцкіх схільнасьцях.
      Канчатковая мэта глябалістаў дасягнуць такога моманту, калі кожны ў сьвеце падтрымае таталітарную цэнтралізацыю і стане леваком нават неўсьведамляючы таго. Піхаючы лева­коў у экстрым, яны спадзяюцца, што і кансэрватары ў сваіх погля­дах ссунуцца ўлева. Каб пазьбегнуць такога выніку, кансэр­ватарам трэба добра разумець матывацыю і супярэчнасьці культу левакоў. Каб самым не ашалець, трэба даскана­ла вы­вучыць паводзіны вар’ятаў.
      Цяжка дакладна сказаць, калі левыя пачалі адыходзіць ад цэнтрысцкай палітыкі да чыстага камунізму. Хучэй за ўсё, гэты рух пачаўся гадоў 20 таму, калі каледжы цалкам пера­ключыліся з навучаньня практычным здольнасьцям да тэарэ­тычных сацыяльных навук. Каледжы сталі цэнтрамі новай рэлігіі “сацыяльнай справедлівасьці”. Гэтая рэлігія асноўва­ецца на распальваньні старых сацыяльных канфліктаў і пра­блемаў, як быццам бы іх ніколі раней не абмяркоўвалі і не вырашалі. Ваяры сацыяльнай справедлівасьці (ВСС) дзейні­чаюць так, быццам Амэрыка ніколі ня выказала свае адносіны да рабства, расізму, правоў жанчынаў, сэксуальнай арыента­цыі і г. д. Быццам усе гэтыя праблемы віравалі ў падпольлі толькі і чакаючы, калі ВСС нарэшце зьявяцца і вырашаць іх. А рэальнасьць такая, што пэўны канфлікт вакол гэтых пы­тань­няў будзе існаваць заўсёды, але сёньня няма ніякай неаб­ходнасьці для дзеяньняў ВВС. Яны бунтары без ніякіх на тое падставаў, таму гэтыя падставы яны высмоктваюць з пальца.
      Многія разумнікі левых дастаткова асьцярожныя, каб публічна атаясамліваць сябе з ВСС, але мантра сацыяльнай справедлівасьці і дэзынфармацыя цалкам пранізалі мову і дыскусіі дэмакратаў. Падпарадкаваныя глябалістам мэдыі напоўнілі інфапрастору фальшывымі гісторыямі і прапаган­даю. Заданьне гэтых мэдыяў увесь час падаграваць веру лева­коў. Каледжы зрабілі іх фанатыкамі, адданымі прыхільнікамі культу, а мэдыі трымаюць іх на гэтым шляху і падстрахоўва­юць, каб тыя ня збочылі. Дык якія ж яшчэ перакананьні вы­значаюць гэтую рэлігію акрамя моднага паняцьця “сацыяль­ная справедлівасьць”. Іх можна назваць некалькі.
      Зруйнаваць дашчэнту. Марксізм вучыць, што існуючую сыстэму немагчыма зьмяніць, яе трэба руйнаваць, выкарыстоў­ваючы сацыяльныя канфлікты грамадзтва. І калі пыл на руінах асядзе, камуністы прапануюць сваю ўтапічную сыстэ­му і возь­муць кантроль над грамадзтвам. Калі існуючая сы­стэма дапа­магае левым быць уплывовымі – яны яе падтры­моўваюць, а ка­лі не – то стараюцца зруйнаваць. З такімі людзьмі, як яны, немаг­чыма гуляць у шахматы ці шашкі – калі яны пачынаюць прай­граваць, то ў шаленстве раскідва­юць фігуры і ламаюць дошку.
      Усе нараджаюцца аднолькавымі. Гэтая заява – біялягіч­ная бязглузьдзіца, але яна набірае папулярнасьць сярод лева­коў. Калектывісты вераць, што чалавек нараджаецца на сьвет, як чысты аркуш паперы, і ягоны характар цалкам фар­муецца тым асяродзьдзем, дзе ён жыве. І хоць шматлікія псы­холягі, антраполягі і іншыя навукоўцы самых розных погля­даў ад Карла Юнга да Стывэна Пінкера заявілі адваротнае, левакі працягваюць ідэю чыстага аркуша, або Tabula Rosa, бо яна ёсьць ключавым фактарам лявацкай ідэалёгіі, без яе ўсё разваліцца. Калі кожны нараджаецца асаблівым і ўнікальным, то роўнасьць у грамадзтве становіцца суб’ектыўнаю і непры­датнаю. Калі характар людзей незаўсёды залежыць ад ата­чэньня, то няма неабходнасьці кантраляваць кожны аспэкт нашага жыцьця, каб “трымаць нас у бясьпецы”. Калі псыха­патамі ня робяцца, а нараджаюцца, то пытаньне ўспаткавана­га зла становіцца магчымым, а, згодна левакам, няма кепскіх людзей, а ёсьць кепская сыстэма, якая робіць добрых людзей кепскімі. Калі пол чалавека ўроджаны, то ўсе людзі трапляюць у адну ці другую групу псыхалягічна, а ня толькі па біялягіч­ных прыкметах. І тады левакі ня могуць заяўляць, што пол – гэта сацыяльная канструкцыя, якая мусіць быць дэмантаваная.
      Кожны можа і павінен быць справядлівым. Кожны, хто жыве ў рэальным сьвеце ведае, што жыцьцё несправядлівае. Некаторыя людзі нараджаюцца зь перавагамі, а некаторыя зь недахопамі. Некаторыя зь іх зьвязаныя з сям’ёю і багацьцем, а некаторыя проста з генэтыкай. Чаго левакі ня ўцямліваюць, мець недахопы незаўсёды кепска. Людзі, якія змагаюцца са сваімі недахопамі і пераадольваюць іх, звычайна разумней­шыя і лепш падрыхтаваныя, чым тыя, хто не прыкладае нама­ганьняў. Левакі хочуць зьняць усе перашкоды не для адноль­кавых магчымасьцяў, а для аднолькавага выніку.
      Інтэлект важнейшы за досьвед. Калі левакі гавораць пра такія паняцьці, як “расізм”, яны, хучэй за ўсё, ніколі зь ім не сустракаліся. Яны чыталі пра яго, чулі на лекцыях і вераць, што ён сапраўды існуе паўсюль, на кожным рагу і пад кожным ложкам. Іхняя рэальнасьць залежыць ад сьляпой веры. Тое ж тычыцца ідэі сацыяльнай няроўнасьці мужчын і жанчын, якая грунтуецца на перакручанай статыстыцы і махлярствах аб злачынствах, якіх ніколі не было. Такія паво­дзіны вымагаюць культавай адданасьці гэтым выдумкам. І гэта ня можа быць нармальным ці лягічным, гэта цяжкая мэн­тальная хвароба. Калі б яны маглі цьвяроза паглядзець на рэальнае жыцьцё, то хутка пераканаліся б у хібнасьці сваіх уяўленьняў.
      Кансэрватары – увасабленьне зла. Зьвяртае на сябе ўвагу тое, што левакі стварылі сваю ўласную мову, якая розь­ніцца ад усяго іншага сьвету і рэальнасьці. Тое што яны тлу­мачаць, як “расізм”, “жанчынаненавісьніцтва”, “фашызм” не адпавядае тлумачэньням ніякіх слоўнікаў. Яны маюць свой лексікон выдуманых імі словаў і паняцьцяў, які адпавядае іхным паняцьцям і ўяўленьняў. Кансэрватары не жывуць у такім лявацкім сьвеце, таму яны, на думку левакоў, герэтыкі і барбары. Іх немагчыма выправіць і трэба зьнішчыць.
      Лявацкія багі. Захапленьне левакоў атэізмам, выгля­дае, цалкам не задавальняе ўроджанай цягі чалавека да звыш­натуральнага. Лявацкі культ часткова знаходзіць яе задаваль­неньне ва ўсемагутнай і ўсеабдымнай дзяржаве. Наступным баством для іх, безумоўна, стала прырода ці “маці-зямля”. І гэты бог задавальняе іхнюю неабходнасьць у помсьлівай і ўсе­магутнай сіле, якая пакарае тых, хто не падзяляе іх погляды.
      Многія левакі адчайна прагнуць свайго роду апакаліпсісу, але на іхных умовах. Глябалісты даюць ім такі ў выглядзе “зьмены клімату”, хоць гэта зусім ня факт, а выдумка, фінансу­емая арганізацыямі, якія маюць на мэце маніпуляцыю масамі.
      Шлях пазьбегнуць гэтага апакаліпсісу, па супадзеньню, ляжыць праз яшчэ большы дзяржаўны кантроль над прагрэ­сам чалавецтва, зьніжэньню насельніцтва і нават глябальным кіраваньнем кожным аспэктам чалавечага жыцьця. У супраць­леглым выпадку ўсіх нас чакае пакараньне ў выглядзе гля­бальнага пацяпленьня. У галовах левакоў, гэта будзе той мо­мант, калі мы ўсе зразумеем, што яны ад пачатку мелі рацыю. І тады мы ўсе дабраахвотна прыпаўзём да іх на каленях, схіля­ючыся перад магутнасьцю іхняга інтэлекту. Такое мышлень­не левакоў робіць іх лёгкімі аб’ектамі для маніпуляцый глябаліс­таў. І цягам вякоў гэта ўжо неаднаразова станавілася крыніцаю многіх няшчасьцяў на зямлі.
Я. З.