E-KRAMA.COM - нашая старонка ў Нью-Ёрку

Электронная крама <> Бюлетэнь "Весткі й Паведамленьні" <> Альманах "Беларус" <> Архіў газэты "Беларус"
Галоўная     Навіны     Абвесткі     Крама    
"Весткі й Паведамленьні"   
"Рубікон"     Альманах "Беларус"     Архіў газэты "Беларус"    Кантакты   

 

АПОШНІЯ ПАДЗЕІ

 

  

Жнівеньскі сход Згуртаваньня "Пагоня"

   

      У суботу, 10 жніўня, у Доме Маракоў прайшоў чарговы, жнівеньскі, сход Згуртаваньня “Пагоня”. Напачатку старшыня сп. Віталь Зайка, распавёў пра пляны арганізацыі на бліжэйшыя месяцы, а менавіта, прэзэнтацыі дзьвух кнігаў па гісторыі беларускай іміграцыі ў ЗША з удзелам рэдактаркі Натальлі Гардзіенка ў верасьні і прэзэнтацыю альманаха “Беларус” за 2019 год у лістападзе месяцы. Таксама закраналася мажлівасьць правядзеньня пратэстных акцыяў падчас сэсіі Генасамблеі ААН у Нью-Ёрку ў верасьні.

      Затым са сваімі ўражаннямі ад наведваньня Беларусі ў ліпені месяцы выступіў скарбнік “Пагоні” сп. Віктар Едзіновіч. Ён адзначыў, што падчас паездкі склалася ўражаньне пра ўзросшую пагрозу незалежнасьці Беларусі праз ціск з боку Расеі й бязглуздую гульню Лукашэнкі па гандлі сувэрэнітэтам краіны для атрыманьня танных энэрганосьбітаў, якая ўжо выходзіць у эндшпіль і расейскія “сюзэрэны” заяўляюць пра патрэбу “пашырэньня інтэграцыі”, то бок інкарпарацыі краіны ў склад Расейскай Фэдэрацыі.

      Потым адбылася прэзэнтацыя курсаў па навучаньні ў галіне інфармацыйных тэхнялёгіяў (ІТ) “Сынтакс Тэхналёгіі”. На сход “Пагоні” прыйшлі тры прадстаўнікі “Сынтаксу” і распавялі пра пэрспэктывы навучання й працаўладкаваньня, пра сваю працу ў гэтай галіне, пра новы набор навучэнцаў, што пачаўся ў жніўні. Першым выступіў адзін з сузаснавальнікаў “Сынтаксу” сп. Самір Джавад, як даў агляд прафэсіяў у галіне ІТ-тэхналёгіяў, акрэсьліў іх разнастайнасьць і сэгмэнты дзейнасьці ў межах гэтых прафэсіяў і падкрэсьліў,  што ў цяперашні час надзвычай востра стаіць патрэба ў ІТ-спэцыялістах, калі адміністрацыя прэзыдэнта Трампа значна скараціла колькасьць працоўных візаў. Гэта падвышае шанцы для працаўладкаваньня тых, хто прайшоў кароткатэрміновы (паўгода або менш) курс, званы “буткэмпам”, або “курс маладога байца”, для набыцьця ведаў у ІТ-галіне па-за межамі каледжаў або ўнівэрсытэтаў. Гэтыя буткэмпы зьяўляюцца адным з рэальных выйсьцяў па задавальненьні патрэбаў рынку, і “Сынтакс” ёсьць адным з такіх буткэмпаў. На сёнешні момант у ім ужо навучаецца шэраг сябраў Згуртаваньня “Пагоня”, праз якіх і была падрыхтаваная гэтая сустрэча. Буткэмпы могуць таксама мець досыць высокі адукацыйны рэйтынг, як стала з Флэтайран-школай у Нью-Ёрку, пра якую апавядала сп-чня Ходзька на адным з папярэдніх сходаў. Цяпер “Сынтакс” прапаноўвае праграму пераважна для навучаньня тэстараў – выпрабавальнікаў праграмнага забясьпечаньня, але гэтая спэцыяльнасьць даволі ўнівэрсальная, і яе пасьля можна трансфармаваць, з атрыманьнем дадатковых ведаў, у іншыя запатрабаваныя спэцыяльнасьці.

      “Сынтакс” базуецца ў Вірджыніі, але праз сыстэму дыстанцыйнага навучаньня і сеціва прыцягвае навучэнцаў з усіх куткоў ЗША, ад Тэхасу і Місуры да Нью-Ёрку. Затым з падрабязнасьцямі, што тычацца навучальнага працэсу, выступіла выкладчыца “Сынтаксу” сп-ня Асэль Умурзакава, якая распавяла пра асаблівасьці навучаньня празь сеціва, пра прадметы, што выкладаюцца на курсах, пра дапамогу, якую аказваюць прадстаўнікі “Сынтаксу” пры пацаўладкаваньні. Яна таксама адзначыла, што з новага навучальнага сэмэстру тыя, што скончыць курсы “Сынтаксу”, пасьпяхова пройдуць выпускны іспыт, і ня знойдуць працы на працягу паўгода – атрымаюць назад грошы за навучаньне.

      Затым госьці сходу адказалі на пытаньні прысутных, у тым ліку якія спэцыяльнасьці рыхтуюцца “Сынтаксам” (у асноўным automation tester, ёсьць пляны для full stack developer, data specialist), які фармат заняткаў, працягласьць навучаньня і ягоны кошт,  на якія заробкі можна спадзявацца пасьля сканчэньня курсаў. Аб сваім досьведзе навучаньня ў “Сын­таксе” распавлі сп. сп. Аляксей Цыбулька, Дзяніс Шкураценка і Зьміцер Немчыновіч. Яны таксама падзякавалі прадстаўнікам “Сынтаксу” за адукацыю. Сярод гасьцей быў таксама другі сузаснавальнік “Сынтаксу” сп. Алішэр Анвараў.

      Пасьля прысутныя зрабілі супольны фатаздымак і мелі нагоду задаць дадатковыя пытаньні гасьцям, а таксама калегавацца зь землкамі пры сьціплых пачастунках.

Віталь ЗАЙКА

Здымак аўтара




Як у штаце Нью-Ёрк сьвяткавалі Купальле
      На гэты дзень чакала шмат людзей, што запісаліся на сьвяткаваньне. Стаўшае ўжо традыцыяй, адзначаньне Купальля ў штаце Нью-Ёрк, арганізаванае Беларуска-Амэрыканскім Згуртаваньнем “Пагоня” і суполкаю  “Беларусы ЗША–Разам лягчэй”, прыцягнула рэкордную колькасьць удзельнікаў. Рэгістрацыя была загадзя адкрытая на Фэйсбуку, дзе зарэгістравалася больш 120 чалавек, а сабралася больш за 200.
      Традыцыя сьвяткаваньня Купальля ў Нью-Ёрку сярод найноўшай беларускай эміграцыі бярэ пачатак ад 1999 году, калі ў беларускім рэсорце Белэр-Менск адзначылі гэты старадаўні абрад. Затым з дапамогай Алены і Пятра Рыжых была знойдзеная пляцоўка ў цудоўным запаведніку Ўард-Паўнд-Рыдж на поўнач ад гораду, дзе й праводзіцца штогод нью-ёрскае Купальле. Апошнія гады асноўную ролю ў падрыхтоўцы бярэ на сябе суполка “Беларусы ЗША–Разам лягчэй” начале з Ганнаю Шарко і Алесем Мазгавым. Надвор’е таксама паспрыяла – пасьля тыдню дажджоў было сонечна і цёпла.
      Гэтым разам была распрацаваная пашыраная праграма сьвяткаваньня, усе госьці былі падзеленыя на каманды-“княствы”, кожнае з якіх абрала князя або княгіню. Было 5 княстваў, па колерах, якія абралі сабе назвы: Чырвоныя – “Ярыя”, Жоўтыя – “К-мен”, Зяленыя – “Александрыя”, Сінія – “Нёман”, Фіялетавыя – “Гэта Папараць, дзетка!”
      Затым прадстаўнікі княстваў бралі ўдзел у спартовых спаборніцтвах і гульнях, у пошуках скарбаў і папараць-кветкі. У гульні “Пошук папараць-кветкі”, падрыхтаванай Яўгенам Іванюком, каманды спаборнічалі, а напрыканцы, каб адчыніць куфар, спатрэбіліся ключы ад усіх камандаў, то бок, спаборніцтва перайшло ў супрацоўніцтва. А скарбам у куфры былі талеры ад беларускіх багоў, што прывезьлі з сабою беларускія эмігранты. Каманда-пераможца атрымала прыз-татэм.
      Сярод іншых заняткаў былі пляценьне вянкоў і часіна беларускай мовы з Марынай Кражовай. У міжчасе ўдзельнікі сьвята маглі падсілкавацца блінамі й дранікамі. Мужчыны і хлопцы заняліся нарыхтоўкаю дроваў для вогнішча. Затым жадаючыя апрануліся ў беларускія нацыянальныя строі з калекцыі сп-ні Ва­лянціны Якімовіч, якая падкрэсьлівае кожны раз, што ўсе мусяць быць удзельнікамі сьвята, а не гледачамі, каб адчуць адказнасьць за Купальле.
      Прысутныя парамі праходзілі праз браму, ачышчаючыся вадою і заручаючыся падтрымкай містычных сілаў. Грамада абрала князя-Купаліша і Купалінку, і пасьля захаду сонца пад купальскія сьпевы яны падпалілі вогнішча, дзе стаяла жэрдка з колам наверсе, што маюць магічнае значаньне. Прысутныя сталі хадзіць карагодамі і сьпяваць традыцыйныя сьпевы, якія хораша запявала сп-ня Валянціна Якімовіч і сп. Сяржук Сокалаў-Воюш, які неўзабаве да яе далучыўся. Сьпевы падхоплівалі прысутныя. Калі завалілася жэрдка-вось з колам і перагарэла вогнішча, была спаленая выява злой багіні Мары-Марэны, а зь ёю усё дрэннае – страхі й трывогі. Прысутныя маглі нават адмыслова класьці ў кішэню Марэне цыдулкі з напісанымі непажаданымі зьявамі, каб яна іх забрала з сабою.
      Затым пачаліся гульні, “Падушачка”, “Цяцерка”, “Баяры”. Падчас гульняў “нячысьцікі” скралі Купалінку, і дружына з князем-Купалішам начале кінулася на пошукі. Купалінку ўратавалі, і пачаліся скокі праз вогнішча – агонь мае ачышчальную сілу, па ўяўленьнях нашых продкаў, а вогнішча мае злучальную сілу як атрыбут котлішча, сямейнага дабрабыту.
      Затым моладзь выправілася шукаць папараць-кветку. Па легендзе, той хто знайшоў яе, стане шчасьлівым і зможа разумець мову прыроды. Потым усе маглі падмацавацца стравамі й выпіць крупніку – традыцыйнага напою, што вырабляецца з 29 лекавых траваў. На­прыканцы жадаючыя паехалі купацца пры сьвятле зораў у рацэ непадалёк.
      Пасьля традыцыйнага абраду адбыўся канцэрт гурта “Казінак” з энтузіязмам сустрэты моладзьдзю. Частка купальшчыкаў працягвала традыцыйныя сьпевы з В. Якімовіч і С. Сокалавам-Воюшам.
      Хутка праляцела самая кароткая ў годзе ночка, і назаўтра ўсе маглі працягнуць цікавыя заняткі – наведаць клясу ёгі, прайсьці ў пешае падарожжа па прыгожым лесе з горкамі й ручаінамі, пагуляць у валейбол. Напрыканцы каманда-княства “Александрыя”, што перамагла ў спаборніцтвах, атрымала ўзнагароду ляльку-Купалінку. Яна стане сымболем нашага Купальля, і ў наступным годзе яе перададуць новым пераможцам. Удзельнікі былі захопленыя сёлетнім сьвятам і адзначалі добрую арганізацыю і цікавую праграму. Шмат каму не хацелася ад’яжджаць з гэтых прыгожых мясьцінаў.
      Падзяка за добра праведзены грамадою час належыцца знаўцы фальклёру і традыцыяў Валянціне Якімовіч, арганізатарам: Ганьне Шарко і Аляксандру Мазгавому, а таксама Алене і Пятру Рыжым, Яўгену Іванюку, Марыне Кражовай, Анатолю Цяценькіну, Аляксандру Крыжу, Антону Ляпешу, Вадзіму Крывавязу, Яўгену Дзянісёнку, Паліне Усовіч, Аляксандру Туру і Міхаілу Шаўчэнку.
      Спадзяёмся на працяг традыцыі і, каб наступнае сьвята было яшчэ лепшым.
Віталь ЗАЙКА