E-KRAMA.COM - нашая старонка ў Нью-Ёрку

Электронная крама <> Бюлетэнь "Весткі й Паведамленьні" <> Альманах "Беларус" <> Архіў газэты "Беларус"
Галоўная     Навіны     Абвесткі     Крама    
"Весткі й Паведамленьні"   
"Рубікон"     Альманах "Беларус"     Архіў газэты "Беларус"    Кантакты   

 

АПОШНІЯ ПАДЗЕІ

 

  

 

Акцыі ў падтрымку незалежнасьці Беларусі

 

      Апошнім часам у Нью-Ёрку прайшоў шэраг акцыяў, прысьвечаных абароне незалеж­насьці Беларусі ад чарговай спробы пад­ступнага скасаваньня сувэрэні­тэту краіны імпэр­скімі шавіністычнымі коламі Расеі, гэтым разам пад маркаю правядзеньня “паглыбленай інтэгра­цыі” ў рамках дамовы пра так званую “саюзную дзяржаву”. Безумоў­на, лучнасьць невялікай Бела­русі зь вялізнай Расеяй ужо па­казвае на няроў­насьць і перакос убок мацнейшай краіны. Калі пры гэтым улічыць, што Лу­кашэнка абяцаў “паўзьці ў Маскву на кале­нях”, што ён ня бачыць розь­ніцы па­між расей­цамі й беларусамі, і ўсе 25 год пры ўладзе ён ставіў су­вэрэнітэт Беларусі на кон у гульні з Расеяй за энэрганосьбіты і дата­цыі – пы­тань­не пагрозы незалеж­насьці Беларусі ста­іць вельмі вос­тра. Таму Згурта­ваньне “Пагоня” разам з БАЗА ла­дзілі ў Нью-Ёрку шэраг акцыяў, на якіх за­яў­ля­ла­ся аб падтрымцы неза­леж­насьці Бела­русі й адмаўленьні ад так званай “інтэг­рацыі” з Расе­яй – фак­тычна пасткі, у якую загнаў сам сябе рэжым Лукашэнкі.

      30 лістапада беларусы Нью-Ёрку і ваколіцаў зладзілі мі­тынг каля штаб-кватэры ААН на Першай авэню на Мангэтане, які фактычна стаў першым у чарадзе мітынгаў і пра­тэстных акцыяў па ўсім сьвеце ў падтрымку незалежнасьці Беларусі. На пляцы перад гмахам ААН сабраліся больш як сто чалавек з нацыянальнымі бела­рускімі сьцягамі і плякатамі супраць па­глынаньня Беларусі Расеяй: “Integration = Occupation”, “Belarus is non Russia!”, “Belarus is not for sale!”, “Hands off Belarus”. Мінакам раздавалі ўлёткі пра мэты акцыі. З ка­роткімі прамовамі выступілі сп. сп. Віталь Зайка, Валер Мінец, Сяржук Сай. Затым удзельнікі акцыі прайшліся па пляцы, скандуючы лёзунгі “No to occupation”, “Belarus – YES! Lukashenka – NO!”, “Hands off Belarus”, “Жыве Беларусь!”.

      У нядзелю, 8 сьнежня, у дзень заплянаванага вялікага мі­тынгу ў патрымку незалежнасьці Беларусі ў Менску, суполка “Беларусы ЗША. Разам лягчэй” зладзіла мітынг перад кансу­лятам Расеі на Мангэтане. Імпрэза доў­жылася некалькі гадзі­наў, гучэлі прамовы і лёзунгі супраць “інтэграцыі” і пагрозы сувэрэнітэту Беларусі, луналі бел-чырвона-белыя сьцягі.

      Чарговая сумесная акцыя Згуртаваньня “Пагоня” і  БАЗА з удзелам групы “Беларусы ЗША. Разам лягчэй” прайшла 15 сьнежня на Калюмбус-цыркль каля будынку, дзе знаходзіцца тэлекампанія Сі-Эн-Эн, і калёны-статуі ў гонар першаадкры­вальніка Амэрыкі. Удзельнікі акцыі трымалі плякаты су­праць інтэграцыі з Расеяй і беларускія нацыянальныя сьцягі. З пра­мовамі перад прысутнымі выступілі сп. сп. Віталь Зайка і Ва­лер Мінец. Было падкрэсьлена, што неабходная інфармацый­ная падтрымка, каб амэрыканскія мэдыі больш інфармавалі пра становішча ў Беларусі і пагрозу ад Расеі, якая штогод пад­вышаецца і можа неўзабаве пераўтварыцца ў асноўную праб­лему для ЗША. Удзельнікі акцыі выгукалі супраць расей­скага імпэрыялізму і ў падтрымку беларускай незалежнасьці.

      У чэцьвер, 19 сьнежня, групай беларускай моладзі была зладзжаная пратэстная акцыя-хэпэ­нінг “Сьмяротнае пака­раньне Беларускай Наза­лежнасьці”, якое мела мэтаю прыцяг­нуць увагу амэрыканскай грамадз­касьці да пагрозы сувэрэ­нітэту і незалеж­насьці Беларусі, і такса­ма выказ­вала асуджаньне бязь­дзейнасьці ды абыяка­васьці Эўразьвязу да мажліва­га паглы­наньня Беларусі Расеяй. Падчас хэпэ­нінгу на імправізаванай шы­беніцы кат у масцы і саколцы з надпісам “Russia” падвесіў жаночы манекен, апрануты ў беларускі нацыянальны строй, з над­пісам “Belarusan Independence”. Побач на ход­ніку сядзелі тры постаці са сьцяжкамі Эўразьвязу і маскамі мал­паў, зь якіх адна затыкала сабе вушы, другая закрывала вочы, а трэ­цяя – закрывала рукою рот. Гэта сымбалізавала рэакцыю Эўра­зьвязу на пагрозу Бела­русі. Іншыя ўдзельнікі акцыі трымалі расьцяжку з надпісам “Integration with Russia = Death of Belarusan Sovereignty. We need your support NOW!” Удзельнікі акцыі скан­давалі “Жыве Беларусь!”

Віталь ЗАЙКА

 

Сьнежаньскі сход Згуртаваньня "Пагоня"

 

      У суботу, 14 сьнежня, у Доме Маракоў на Мангэтане прай­шоў чарговы сход Беларуска-Амэрыканскага Згуртаваньня “Паго­ня”. Напачатку сходу старшыня Згур­таваньня сп. Віталь Зайка праспавёў пра нядаўна прайшоўшыя акцыі бела­рускай грамады Нью-Ёрку і ваколіцаў супраць так званай “паглыбленай інтэ­грацыі” Беларусі й Расеі, што адбыліся каля штаб-кватэры ААН і каля расей­скага кансуляту ў Нью-Ёрку. Прамоўца таксама распавёў пра маючыя адбыцца акцыі ў час прымеркаванага падпісань­ня дамоваў паміж рэжымамі Лукашэн­кі й Пуціна 20-21 сьнежня, і заклікаў прысутных прыняць удзел у акцыях і наагул сачыць за аб’явамі на старонцы “Пагоні” ў Фэйсбуку для апэратыўнай інфармацыі.

      Затым сп. Зайка прадставіў пры­сутным госьця “Пагоні” – беларускага пісьменьніка гэбрайскага паходжаньня сп. Уладзімера Рабіновіча, які піша ў стылі кароткага апавяданьня на разна­стайную тэматыку, якая ў значнай сту­пені сугучная думкам сябраў “Пагоні”, або можа выклікаць цікавасьць сваім зьместам. Працы Ўладзімера Рабінові­ча ўлучаюць такія тэмы як эмігранцкае жыцьцё ў Амэрыцы, прызвычайваньне да амэрыканскіх рэаліяў і сучасны стан людзей, што прыехалі дзясяткі год та­му. Таксама значную частку творчасьці займаюць апавяданьні, зьвязаныя зь Менскам – родным горадам Уладзімера Рабіновіча, з асаблівасьцямі жыцьця ў савецкія часы, у прыватнасьці з эндэ­мічным антысэмітызмам сярод белару­саў, якія часта лічаць сябе талерант­нымі й найменш здатнымі на варажне­чу супраць суседзяў-гэбраяў. Асобнаю важнаю тэмаю праз творчасьць Уладзі­мера Рабіновіча праходзяць падзеі Га­лакосту і Другой сусьветнай вайны ў Беларусі, адносіны паміж беларусамі й гэбраямі, трагічны розгалас тых часоў, адлюстраваны ў досьведзе людзей, на­роджаных ужо пасьля вайны. Таксама чытачы знойдуць сярод твораў апавя­даньні турэмныя – бо келіх гэты не аб­мінуў аўтара ў савецкія часы, калі бязь­літасна каралася прадпрыймальніцкая дзейнасьць. Стылёва творчы набытак Уладзімера Рабіновіча нагадвае пэўныя рысы й перагукаецца з паасобнымі тво­рамі расейскіх пісьменьнікаў Ісака Ба­беля, Андрэя Платонава, Юза Аляш­коўскага, ізраільца Этгара Керэта і амэ­рыканца Рэйманда Карвэра. Пісьмень­нік зьяўляецца аўтарам двух кнігаў, “Рабіновіч, як табе ня сорамна” і “Па вяровачцы бяжыць”, і мае старонку ў Фэйсбуку, на якую падпісаныя больш за 4 тысячы чалавек.

      Напачатку сваёй гутаркі пісьмень­нік распавёў пра сябе, што нарадзіўся ў Менску, вучыўся завочна ў пэдінстыту­це, служыў у войску, адседзеў год у турме на вул. Валадарскага і пасьля правёў паўтара гады на высылцы ў Мя­дзелі за прадпрыймальніцкую дзей­насьць (рабілі гуказапісы з заходніх кру­жэлак). “Павел Якубовіч напісаў пра гэта артыкул “Чорныя дыскі” ў га­зэце “Знамя Юности” 14 жніўня 1980 г. Наглядчык у турме сказаў: “Цябе расстраляюць”. У 1987 годзе выехаў у ЗША, працаваў у Нью-Ёрку таксістам: “Я набыў мэдалён пад вялікі працэнт крэдыту і пад канец купіў фактычна два мэдалёны – адзін для сябе і другі для кампаніі, што іх прадае”. Адкрыў з бра­тамі краму на Брайтане, якая займала­ся продажам кружэлак – своеасаблівы працяг дзейнасьці, якую пачаў яшчэ ў Менску. Потым, калі выйшаў у 2014 го­дзе на пэнсію, стаў пісаць у Фэйсбуку, “і так яно пайшло, ужо апублікавана больш за 600 апавяданьняў”.

      Затым Уладзімер Рабіновіч прачы­таў шэраг сваіх апавяданьняў. Апавя­даньні закраналі тэмы, што характэр­ныя для большасьці твораў – міжчала­вечыя адносіны ў крызісных сытуацы­ях, антысэмітызм ў Беларусі, як вы­жыць і застацца чалавекам у турме, як знайсьці сваё месца ў новай краіне. Не­каторыя зь твораў улучалі нецэнзур­ныя словы. Пасьля сп. У. Рабіновіч ка­заў аўтару гэтых радкоў, што “...ня вар­та было рабіць гэтае чытаньне! Ня трэ­ба гэта людзям. Сядзелі з каменнымі тварамі, ніякай рэакцыі”. Аргумэнты пра тое, што гэта мог быць шок ад не­каторых апавяданьняў, або што белару­сы наагул ня самая эмацыйная нацыя, не спрацоўвалі. Тым не менш, на думку, ізноў жа, аўтара гэтых радкоў, публіка была зацікаўленая, задавалі пытаньні, цікаваліся далейшым лёсам узгаданых у апавяданьнях пэрсанажаў.  Пыталіся пра тое, як аў­тар пачаў пісаць, якія пісь­меньнікі аказалі ўплыў на твор­часьць, дзе знаходзіцца Севастопальскі парк у Менску, і чаму ён піша менавіта ў фар­маце кароткага апавяданьня. Ад­былася нават невялікая дыскусія пра творчась­ць Аркадзя Гайдара і Міхаіла Велера.

      Трэба адзначыць, што на сустрэчы з Уладзімірам Рабіновічам прысутніча­ла толькі каля 15 чалавек, што нетыпо­ва для сходаў “Пагоні”, на якія звычай­на зьбіраецца значна больш людзей – пасьля былі нават скаргі, чаму не зрабілі асобнага анонсу пра сустрэчу зь пісьменьнікам. У кожным разе думаец­ца, што сустрэчы з творчымі людзямі на сходах “Пагоні” мусяць быць прадоў­жаныя.

 Віталь ЗАЙКА