E-KRAMA.COM - нашая старонка ў Нью-Ёрку

Электронная крама <> Бюлетэнь "Весткі й Паведамленьні" <> Альманах "Беларус" <> Архіў газэты "Беларус"
Галоўная Навіны Абвесткі Крама "Весткі й Паведамленьні" "Рубікон" Альманах "Беларус" Архіў газэты "Беларус" Кантакты Member Login
 

№ 2 (696) за люты 2024 г.


Культурная замена: чаму эміграцыйны крызіс наўмысны

      У галівудзкіх фільмах ёсць некато­рыя прагнозы іміграцыйных ка­тастрофаў. Мабыць, адна з са­мых вядомых у фільме “Дзеці людзей”, які паказвае сьвет у хаосе ў 2027 годзе пасьля распаўсюду таямнічай эпідэміі, якая зьнішчае здольнасьць людзей раз­мнажацца. Безь дзяцей будучыня ста­віц­ца пад пытаньне, грамадзтва ўпадае ў бязладзьдзе, натоўпы мігрантаў бескан­трольна перасякаюць межы, а ўрады зьвяртаюцца да аўтарытарных мераў.

      У фільме мы знаходзім усе прагрэ­сіўныя штампы на тэму масавай мігра­цыі. Мігранты заўсёды бедныя, нявінныя і прыгнечаныя ахвяры, у той час як лю­бы, хто выступае супраць бескантроль­нага ўварваньня гэтых чужынцаў, пада­юцца фашысцкімі (звычайна белымі) злыдня­мі.

      Выгнаньне дэ­струк­тыўных групаў лю­­дзей было надзвычайнай мерай, якую выкарыстоўвалі шматлікія цывілізацыі раней. Культуры, якія не аба­ра­няюцца, у выніку па­глынаюцца іншымі. Большасьць краінаў плянэты сёньня маюць строгія імігра­цый­ныя законы, аднак Амэрыку і ЕС сталі жорстка крытыкаваць за жа­даньне абмежаваць плыню нелегалаў.

      Чаму так?

      Прапаганда адкрытых межаў звычай­­ная для галівудзкіх фільмаў і ёсьць час­т­каю шырэйшага парадку дня істэб­ліш­мэнту, які дзейнічаў у ЗША цягам многіх гадоў, але моцна паскорыўся з 2021 го­ду. Адміністрацыя Байдэна назірала най­буй­нейшы усплёск нелегальнай міграцыі ў гісторыі ЗША, з больш за 300 000 вядо­мых парушэньняў мяжы толькі ў сьнеж­ні 2023 г. Гэта эквівалент гораду Пітс­бург, які перамяшчаецца празь мя­жу ЗША і патрабуе сацыяльнай дапамогі, суб­сі­ды­яў, жыльля, працоўных месцаў, бясплат­нага харчаваньня і г. д. кожны месяц.

      Істэблішмэнт ведае гэта і ха­вае кры­зіс ад народу, сьцвярджаючы, што цяпер мяжа больш бяспечная, чым калі раней. Любога, хто паставіць пад сумнеў гэтае сьцвярджэньне, неадкладна абвінавацяць ў расізме і падтрымцы тэорыі змовы.

      Памежныя штаты настолькі раззла­ваныя такой палітыкай, што пачалі аўто­бусамі перавозіць тысячы мігрантаў у “га­рады-запаведнікі”, як Нью-Ёрк, Ва­шынг­тон і Чыкага. Вынікам стала ката­строфа іх праграмаў сацыяльнага за­бясьпе­чань­ня і мясцовай эканомікі. Мэры-дэмакра­ты, нарэшце, назвалі падзею надзвычай­най сытуацыяй. Сьмеш­на, як яны да гэтага адмаў­ляліся прызнаць праб­лему, па­куль яна не закранула іх непа­срэдна. Дэ­макраты цяпер абу­ра­ныя тым, што рэс­публіканскія штаты прымусілі іх цяр­пець наступствы сваіх вар’яцкіх палітыч­ных ідэалаў.

      І хоць прагрэсіўныя палітыкі   выгля­даюць поўнымі дурнямі, калі абараняць статус прытулку, існуе важнейшая праб­лема спраекта­ва­нага крызісу. Чаму эліты істэблішмэнту і адміністрацыя Байдэна хлусілі, нягле­дзя­­чы на відавочную небясь­пеку? І чаму для заходніх цывілізацый лічыцца няправільным абараняць свае межы? Таму што пэўныя групы людзей ва ўладзе атрымліваюць вялікую выгаду ад працяглага ўварваньня мігрантаў.

      Думаю, многія чулі пра стратэгію Кло­варда-Півена. Яна простая. Ствары­це праблему, выкарыс­тоў­ва­ючы мігрантаў у якасьці зброі, прымусь­це грамадзкасьць у страху і адчаі прасіць вашай дапамогі, прапануйце “рашэньне” праблемы міг­ран­­таў, якое дасьць вам больш улады, чым вы мелі раней, або дазвольце ўварвань­не, каб разбурыць існуючае грамадзтва, а затым аднавіць сыстэму з попелу.

      Але Кловард-Півен – занадта спро­ш­чанае тлумачэньне. Ёсьць некалькі ін­шых сцэнароў, якія варта разгледзець.

      Апэрацыя “Садовы ўчастак і ва­ен­нае становішча”. У 1968 годзе армія ЗША па просьбе ўрада распрацавала плян гра­мадзянскіх беспарадкаў пад назвай «Апэ­рацыя “Садовы ўчастак», які па сутнась­ці быў рэакцыяй на ваеннае становішча і маштабны сацыяльны разлад. Адным з асноўных фактараў, пералічаных у пля­не як трыгер для ўвядзеньня ваеннага ста­новішча, была некантраляваная масавая міграцыя меншасьцяў у ЗША, а таксама беспарадкі меншасьцяў у сьвятле экана­мічнай нестабільнасьці.

      “Садовы ўчастак” на­кіраваны на ўста­ляваньне доўгатэр­мі­но­вай унутранай ва­еннай улады ў ЗША, калі гэта бу­дзе пры­знана неабходным, і нават быў зьвязаны з праграмамі стварэньня ляге­раў або іза­лятараў для ўтрыманьня бе­жанцаў пад­час масавага міграцыйнага крызісу. Гэ­тыя праграмы былі выпадко­ва выкры­тыя пад­час слуханьняў па справе Іран/Контра ў 1987 годзе і трымаліся ў сак­рэце ад боль­шасьці прадстаўнікоў у Кангрэсе. Іншымі словамі, эліты істэблішмэн­ту распраца­ва­лі плян, каб хутка ўвесьці ва­ен­нае ста­но­вішча ў выпадку катастрофы зь мігран­та­мі. Але ці прызначаліся гэтыя меры для вырашэньня крызісу ці проста выкарыс­талі крызіс, каб усталяваць хун­ту ў ЗША? Гэта значыць, ім выгадна правакаваць крызіс трымаючы межы адкрытымі.

      Амністыя і стварэньне арміі неле­га­лаў. Дэмакраты выступілі з мноствам законапраектаў, каб даць нелегальным імігрантам магчымасьць служыць у арміі ЗША і так атрымаць грамадзянства. Вя­дома, што істэблішмэнт хоча пакінуць межы адкрытымі і завабіць у краіну як мага больш нелегалаў, каб потым падмя­ніць імі сапраўдных амэрыканцаў ў арміі.   І гэтая армія мігрантаў будзе выкарыс­тоў­вацца супраць карэнных грамадзя­наў для ўвядзеньня ваеннага становішча ў выніку нацыянальнай катастрофы.

      Цяпер ва ўзброеных сілах каля 70% кансэрватараў і незалежных, і малавера­годна, што яны будуць выконваць загады падпарадкоўваць насельніцтва, асабліва ў імя непапулярнага левага/глябалісц­ка­га прэзыдэнта, як Джо Байдэн. Элітам прасьцей выкарыстаць для гэтага замеж­нікаў, якія ня маюць павагі да амэры­кан­скай культуры і народу.

      “Тэорыя культурнай замены” час­та ачарняецца СМІ як расісцкая змова белых людзей, якія “баяцца страціць уладу”. Гэта бессэнсоўна па некалькіх прычынах, у тым ліку таму, што калі б “белыя людзі” былі маналітам, і мелі б усю ўладу, то яны б проста ліквідавалі любыя пагрозы і закрылі межы. І ніхто нічога ня мог бы зрабіць, каб спыніць іх.

      Праўда ў тым, што няма белага ма­наліту і няма такога паняцьця, як сыс­тэмны расізм. Ці выступаюць некаторыя левыя актывісты за масавую міграцыю, каб замяніць белых людзей у ЗША і Эў­ропе? Безумоўна. Яны называюць гэта “дэкалянізацыяй”. Ці гэта сапраўдная мэта масавай міграцыі? Напэўна, не.

      Замена, якая адбываецца, тычыцца ня столькі белых людзей, колькі заход­няй культуры. Мэта ў тым, каб  разбавіць амэрыканскую культуру незалежнасьці і выкарыстаць тыранію большасьці (дэма­кратыю), каб назаўжды сьцерці амэры­канскія каштоўнасьці і прынцыпы.

      Вось чаму вы будзеце чуць, як Бай­дэн і падобныя ўвесь час гавораць аб “дэ­макратыі”, пагрозе ёй і яе абароне. Гэта наўмысная тэрміналёгія. Калі яны ка­жуць “дэмакратыя”, то маюць на ўвазе пана­ваньне натоўпу; тыранію большасьці. 

      Мігранты выкарыстоўваюцца для паступовай ліквідацыі слупоў заходняй цывілізацыі. Таму межы трэба ахоўваць цяпер, а нелегалаў трэба сьпешна выга­няць з краіны. Ні ваеннага становішча, ні лягероў, ні амністыі, ні прытулку, ні сац­забесьпячэньня, ні субсідыяў. Іх проста трэба адправіць туды, адкуль яны пры­йшлі, а калі яны нелегальна вернуцца, то панесьці жорсткае пакараньне.

      Гэта не кіно. Быць супраць нелегаль­най іміграцыі цалкам рацыянальна і ра­зумна. Мігранты – гэта не нявінныя міна­кі, зь якімі дрэнна абыходзяцца падчас нацыянальнай катастрофы. Яны і ёсьць катастрофа. Пазбаўленьне ад іх ня выра­шыць праблему элітарнага істэблішмэн­ту і іх заплянаванага разбурэньня ЗША, але гэта можа стаць пачаткам.

Я. З.