E-KRAMA.COM - нашая старонка ў Нью-Ёрку

Электронная крама <> Бюлетэнь "Весткі й Паведамленьні" <> Альманах "Беларус" <> Архіў газэты "Беларус"
Галоўная Навіны Абвесткі Крама "Весткі й Паведамленьні" "Рубікон" Альманах "Беларус" Архіў газэты "Беларус" Кантакты Member Login
undefined

 № 8 (654) за жнівень 2020 г.


 

Плян групоўкі Газпрома

      Масква (якая, у адрозьненьне ад 2010 году, цяпер дзейнічае схавана на выбарах у Белару­сі) правяла эфэктную маніпуляцыю, і становішча на беларускай палітычнай сцэне кардынальна перамянілася. Сьвят­лану Ціханоўскую і яе групу аб’яд­налі з групамі банкіра Бабарыкі і гэбіста Ва­леры Цапкалы і рэальна засьведчылі агульную пазыцыю групоўкі Газпрама. На першым этапе галоўнае ў тым, што Ціханоўская адмовілася ад байкоту фаль­шывых выбараў і стала заклікаць людзей на масавае галасаваньне.

      20-га ліпеня Сьвятлана Ціханоўская ў запланаваным выступе па радыё агу­чыла праграмныя палажэньні групоўкі Газпрама і свае пажаданьні. Чытаньне і аналіз праграмнага выступу паказвае, што калі б, напрыклад, яна перамагла на гэтых фальшывых выбарах, то дзеяньні яе былі б наступныя:

      1. На пачатку (мінімум на паўгода) застанецца дзейнічаць канстытуцыя дык­татуры 1996 году (а значыцца прызна­юцца вынікі лістападаўскага дзяржаўна­га перавароту 1996 году).

      2. Застаецца ўся адміністрацыя і чыноўнікі лукашысцкай сыстэмы (вер­тыкаль).

      3. У гэтай сытуацыі Ціханоўская бу­дзе валодаць усімі паўнамоцтвамі зака­надаўства лукашысцкай дыктатуры. Без групы падтрымкі такое валоданьне ўла­дай ажыцьцявіць няпроста. Каманда ў яе чужая (дакладней газпрамаўска-маскоў­ская).

      4. На працягу шасьці месяцаў, ва­лодаючы неабмежаванымі паўнамоцтва­мі, Ціханоўская і група вакол яе (якая будзе ўсё вызначаць) рыхтуюць новыя выбары прэзыдэнта згодна з Канстыту­цыяй дыктатуры 1996 году (!) і адна­час­на разам з выбарамі праводзяць рэ­фэ­рэндум па вяртаньні і прэпарацыі Кан­стытуцыі 1994 году (якую незаконна лік­відаваў Лукашэнка).

      Я ня ўпэўнены, ці разумее Ціханоў­ская, што яна агучыла, але гэта ёсьць сфастрыгаваны белымі ніткамі чарговы маскоўскі плян легальнага захопу ўлады ў Беларусі нібыта дэмакратычным чы­нам (з магчымасьцямі для банкіра Баба­рыкі, гэбіста Цапкалы і іншых, якія ўзьнікнуць).

Аб канстытуцыі і ўладзе

      Найперш паўтару элемэнтарнае. Пасьля зьмены ўлады (калі зыходзіць з лёгікі палітычнай справядлівасьці і нацы­янальных інтарэсаў) мусяць быць лікві­даваныя вынікі лістападаўскага анты­праўнага дзяржаўнага перавароту 1996 году. Канстытуцыя 1994 году вяртаецца аўтаматычна рашэньнем Канстытуцый­нага, ці Вярхоўнага суда, Ураду, Прэзы­дэнта ці парлямэнту (калі б ён быў). Рэфэрэндум тут не патрэбны і не за­конны.

      Па пляну групоўкі Газпрама, нікаму непатрэбны рэфэрэндум яны яшчэ ха­целі б сумясьціць (як гэта рабіў Лука­шэнка) разам з выбарамі прэзыдэнта (паўтараю, па лукашысцкай канстыту­цыі), каб дадаткова ўплываць на вынікі рэфэрэндума. Так робяць пры дыкта­тарскіх рэжымах. Гэта маніпулятыўны мэтад.

      У сапраўднасьці адразу пасьля аўта­матычнага вяртаньня Канстытуцыі-94 прэзыдэнт ўжо павінен дзейнічаць пад яе юрысдыкцыяй. Па Канстытуцыі-94 і выбарчым законе, заснаваным на гэтай Канстытуцыі, напачатку прызначаюцца выбары ў парлямэнт, а ўжо потым пасьля парлямэнцкіх паправак Кансты­туцыі аб паўнамоцтвах прэзыдэнта, ад­бываюцца выбары гэтага прэзыдэнта. Такім мусіў бы быць шлях да дэмакратыі і парлямэнтарызму.

Аб чыноўніках і адміністрацыі

      Калі пасьля зьмены ўлады не лікві­даваць сыстэму ўладнай вертыкалі, не зьмяніць адміністрацыю і ключавых чы­ноўнікаў і не правесьці элемэнтарную люстрацыю (нават самую мяккую), — пераменаў не адбудзецца. Старая сыстэ­ма працуе па-старому. Беларусь такое праходзіла ў 90-х, калі пасьля здабыцьця незалежнасьці засталася ўся савецкая каляніяльная намэнклятура і структура ўлады.

      Перад намі пакуль што нерэальны плян Масквы-Газпрама (кажу “нерэаль­ны”, бо залежыць ад Лукашэнкі і Ярмо­шынай), выкананьне якога пастаўлена на Ціханоўскую.

      Паліттэхноляг, які рыхтаваў тэкст выступу Ціханоўскай, альбо прафан ў дзяржаўным будаўніцтве, альбо цынік, які лічыць прафанскім ўсё беларускае грамадзтва. Тым ня менш выступ Сьвят­ланы аформлены прыгожымі словамі і добрымі пажаданьнямі, у якіх, праўда, няма думак і прапановаў па адраджэньні Беларускай нацыі пасьля 26 гадоў рэ­прэсіўнай русіфікацыі, нішчэньня бела­рускай мовы, школы, нацыянальнай асьветы, культуры, пасьля пэрманэнтна­га разгрому фундамэнтальнай навукі, нацыянальнай адукацыі, літаратуры, мастацтва, беларускіх сродкаў масавай інфармацыі і журналістыкі.

      Нам гэта зразумела. Магчыма толь­кі Сьвятлане нябачна і незразумела, хто хацеў бы выехаць на яе плячах, каб у чарговы раз захапіць ўладу ў Беларусі.

      Гэтым разам, мяркую, авантура не атрымаецца. Але задума нядобрая. Ня­добрая, бо можа мець шкодны працяг.

21 ліпень 2020 г. 

Зянон ПАЗЬНЯК