E-KRAMA.COM - нашая старонка ў Нью-Ёрку

Электронная крама <> Бюлетэнь "Весткі й Паведамленьні" <> Альманах "Беларус" <> Архіў газэты "Беларус"
Галоўная Навіны Абвесткі Крама "Весткі й Паведамленьні" "Рубікон" Альманах "Беларус" Архіў газэты "Беларус" Кантакты Member Login
undefined

 № 5 (639) за травень 2019 г.


  

"Дэмакратыя" і калегія выбарцаў

 

      Існуе палітызаванае і даволі супярэчлівае слова, якое было створана пры спрыяньні дзяржаўнага істаблішмэнту ЗША як ключавы складнік па фармаваньні і кіраваньні грамадзкай сьвядомасьцю. Яно гучыць сотні разоў на дзень у дзяржаўных установах і мэдыях. Вельмі “разумныя” людзі вымаўляюць яго, калі гавораць пра вольнасьць і свабоду.

      Але гэтае слова мае цёмнае і прыхаванае значэньне. Гэта толькі прыкрыцьцё для фашызму, сацыялізму і тыраніі. Гэта рухавік прапаганды амэрыканскіх глябалісцкіх элітаў. Яго вывучаюць у школах (дзяржустановах ідэалягічнай апрацоўкі) як крыніцу ўсіх правоў і свабодаў. Палітыкі вельмі любяць яго і часта выкарыстоўваюць. Яго любілі Гітлер і Гебельс. І гэтае слова “дэмакратыя”.

      Сёньня актывісты Дэмакратычнай партыі і разумнікі з прадзяржаўных прапагандысцкіх мэдыяў патрабуюць адмяніць калегію выбарцаў (Electoral College), традыцыйную сыстэму выбараў прэзыдэнта краіны. Чаму? “Дэмакратыя”.

      Тут няма нічога новага. Яны кажуць, што калегія выбарцаў (КВ) – абраза свабоды, бо яна прадухіляе дэмакратыю. Справа ў тым, што апошнія прэзыдэнцкія выбары па агульнай колькасьці галасоў выйграла Гіляры Клінтан, але КВ, на іхнюю думку, дала нам мярзотніка Трампа. Напярэдадні чарговых прэзыдэнцкіх выбараў заклікі да ліквідацыі “састарэлай” сыстэмы КВ і руху да “сапраўднай дэмакратыі” становяцца яшчэ мацнейшымі.

      У красавіку сёлета лідэры дэмакратаў у Сэнаце зрабілі новыя захады ў гэтым кірунку, прадставіўшы новы законапраект па ліквідацыі ненавіснага ім КВ. Бальшыня магчымых кандыдатаў у прэзыдэнты ад Дэмакратычнай партыі падтрымліваюць такі крок.

      Прыхільнікі гэтай ідэі запэўніваюць, што яна зробіць ЗША “дэмакратычнейшымі”. І тут хаваецца падман. Дэмакратыя – гэта эзатэрычная сыстэма паракананьняў, якая маніпулюе людзьмі такім чынам, што ўлада ад народу перацякае да дзяржавы. Як у тыповай дыктатуры, улада ідзе зьверху ўніз. Дэмакратыя мае на ўвазе свабоду ў грамадзкай сьвядомасьці, у той час як улада і матэрыяльныя каштоўнасьці ўвесь час накіроўваюцца ўраду. У “дэмакратыі” свабода асобы рэгрэсіўна руйнуецца. Ідэя ўзьнікненьня Злучаных Шта­таў ад пачатку была заснаваная на як мага большым абмежаваньні ўплыву дзяржавы на жыцьцё грамадзянаў.

      Дэмакратыя – гэта такое слова, якое вельмі любяць палітычныя партыі і палітыкі ўсіх гатункаў па ўсяму сьвету. Але гэта толькі прыкрыцьцё для камунізму, сацыялізму, фашызму, клясавай вайны, эксплюатацыі і маніпуляцыі меншасьцяў, супраць стабільнасьці, культурнай спадчыны і прыватнай уласнасьці. Дарэчы, камунізм, сацыялізм і фашызм усе аднолькавыя. І не давайце сябе заблытаць заявамі, што адныя зь іх правага, а іншыя левага кшталту філязофіі. Яны ўсе адбіраюць уладу ў народу і перадаюць дзяржаве. Розьніца між імі толькі сэмантычная.

      Калі палітыкі вымаўляюць слова “дэмакратыя”, яны выкарыстоўваюць кодавае слова, якое азначае іхнюю татальную вернасьць дзяржаве. Яны выкарыстоўваюць гіпноз для маніпуляцыі людзьмі супраць чалавечай свабоды.

      ЗША былі заснаваныя як рэспубліка. Калі Бенджаміна Франкліна спыталі, які тып ураду яны стварылі, той адказаў: “Рэспубліку, калі здолееце яе ўтрымаць.” Айцы-заснавальнікі найбольш баяліся двух рэчаў: дэмакратыі і празьмерна моцнай выканаўчай улады. І калегія выбарцаў была створаная менавіта для таго, каб гэта прадухіліць.

      Заснавальнікі ЗША вынайшлі мэтад выбараў празэдэнта краіны з выбарцамі ад кожнага штату, а не агульнай колькасьці галасуючых. Колькасьць выбарцаў адпавядае колькасьці кангрэсавых дэлегацыяў штатаў. Той кандыдат у прэзыдэнты, які набраў бальшыню галасоў выбарцаў, і становіцца прэзыдэнтам. Калі ніхто з кандыдатаў не набраў большыні, то прэзыдэнта абірае палата прадстаўнікоў з ліку трох кандыдатаў, набраўшых найбольш галасоў.

      Без КВ кандыдату ў прэзыдэнты трэба было б набраць толькі простую большасьць галасоў зь пяці ці шасьць найбольш населеных штатаў. Сёньня дэмакраты маюць рашаючую перавагу ў гэтай матэматыцы, бо яны падтрымліваюць сацыялізм, а меншасьці любяць сацыялізм, і яны маюць тэндэнцыю сяліцца ва ўрбанізаваных раёнах вялікіх гарадоў. Спадзяюся, што ніжэйпададзеная статыстыка пераканае чытачоў у важнасьці захаваньня сыстэмы КВ, у якой улічваецца кожны голас.

      1. ЗША мае 3141 акругу (county). Трамп выйграў 3084 зь іх. Клінтан выйграла толькі 57.

      2. Штат Нью-Ёрк мае 62 акругі. Трамп выйграў 46 зь іх. Клінтан толькі 16.

      3. Клінтан набрала народным галасаваньнем, прыкладна, на 1,5 млн. галасоў больш.

      4. У пяці акругах, зь якіх складаецца горад Нью-Ёрк (Бронкс, Бруклін, Мангэтан, Рычманд і Кўінс), Клінтан атрымала на 2 млн. галасоў больш, чым Трамп. (Клінтан выйграла ў чатырох акругах, а Трамп толькі ў Рычманд.)

      5. Гэтыя пяць акругаў займаюць 319 кв. міляў, а ўся краіна складаецца з 3 797 000 кв. міляў.

      6. Калі ёсьць акругі, што ахопліваюць амаль 4 млн. кв. міляў тэрыторыі, то сьмеху вартая прапанова, што насельнікі 319 кв. міляў будуць вырашаць вынікі нацыянальных выбараў. Вялікія, шчыльна заселеныя люмпэнамі-халяўшчыкамі гарады, ня могуць і не павінны дыктаваць сваю волю рэшце краіны. Менавіта для гэтага і існуе калегія выбарцаў.

      І калі “дэмакратыя” – гэта эквівалент свабоды, то якім чынам вынік выбараў, заснаваны на галасах толькі пяці акругаў гораду Нью-Ёрку, ёсьць “дэмакратыяй”?

      Кожны, хто шукае свабоду, канфідэнцыйнасьць, прыватную ўласнасьць у дэмакратыі, той жыве найвялікшай ілюзіяй. Трэба вызваліцца ад гэтай спакусьлівай ідэі дзяржаўнага дэспатызму. Яна душыць нашую сьвядомасьць, душу і гонар.

      Дэмакратыя – гэта вера, дзяржаўная рэлігія, душэўны стан. Гэта прагрэсіўнае зьнішчэньне асобы-індывіда. Яна прыкрываецца маскаю дабразычлівасьці, ахвярнасьці і братэрства. Але ў сапраўднасьці дэмакратыя – гэта нешта супрацьлеглае агульнапрынятаму ўяўленьню. Яна ёсьць тыраніяй, камуфляжам для дыспатыі, і яе мэта ніяк ня меншая, чым сусьветнае рабства.

      Калі людзі вераць, што яны свабодныя, то сыстэма можа накладваць на іх любыя абмежаваньні. Мэнтальная дэмакратыя – гэта псыхалягічная зброя дзяржавы, якая заахвочвае народ падпарадкоўвацца сыстэме і любіць дзяржаву. Адмена КВ не прасуне “дэмакратыю”, а толькі наблізіць поўнае зьнішчэньне свабоды асобы. Памятайце, што Адольф Гітлер казаў, што Нямеччына была “дэмакратыяй у лепшым разуменьні гэтага слова”.

Я. ЗАБАЛІНСКІ